بدون عنوان

چقدر دلم گرفت از خوندن وبلاگت.........مشکل خاصی داشتی که اینجوری شد؟
خدایی که این سرنوشت رو برات رقم زده حتما صبرشو هم بهت میده.منتظر باش که ایشالا برای بار بعدی اقدام کنی....به فکر خودت و شوهرت باش..میدونم ناراحتی ولی شوهرت به روحیه تو احتیاج داره....توکلت به خدا باشه...اون همه چیزو درست میکنه

---

سلام ... نه عزیزم هیچ مشکلی نداشتم ... همه چیزم عالی بود ... تا لحظه های قبل تولد پسرمم خوب بود نمیدونم چی شد که بعد 6 ساعت از تولدش حالش بد شد ... بیمارستانمم خصوصی بود... حکمت خدا بود