بدون عنوان
یکی از این آدما یه شب دعاش می گیره
یکی از همین شبایی که شب تقدیره
یه دل شکسته یک گوشه ی این شهر صداش
میرسه تا آسمون و چه دامن گیره
غروبا چه حالی داره ، این فضا چه حالی داره
که برای گریه کردن یه هوای عالی داره
غروبا ببین هوا رو ، گریه های بی صدا رو
این همه دستایی که منتظر بارونه
یکی اون بالا نشسته که خودش می دونه
می دونه کاریه که فقط خودش می تونه
دستای خالی رو خالی بر نمی گردونه
غروبا چه حالی داره ، این فضا چه حالی داره
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی


بدون عنوان
