بی بهانه

امیر عباسم ...

بی بهانه دلتنگت شدم...

دلتنگ شبهای تورا داشتن...

چه سخت می گذرد شبهای بی تو بودن...

چه غزیبانه شبهارا به صبح می رسانم ....

چه غزیبانه خانه آرزوهایم به یکباره ویران شد...

برای دلتنگ بودن نیاز به بهانه ای نیست...

من بی بهانه عاشقت بودم.... بی بهانه دوستت داشتم ... و حال بی بهانه بی تاب دیدنت .........

پسرم همیشه همیشه ها دوستت دارم ... همیشه همیشه ها

.............................................

خدایا .........................................................

خدایا............................... دوستت دارم .... جر تو کسی را ندارم .... ناله هایم همه از سر دلتنگیست................................ اگر گلایه ای کردم .... اگر زجه ای زدم ... تو ببخش ...ای رحمان و ای رحیم