من خوبم...

سلام فرشته آسمونی من...

امیر عباسم ...

دلم برات تنگ شده ,‌به وسعت همه ی دلتنگی ها ...

اما خوبم...

حالم خوبه چون خدارو دارم...

حالم خوبه چون امید دارم...

حالم خوبه خوبه , میدونم خدا امیدم و نا امید نمیکنه ...

حالم خوبه چون میدونم جات خیلی خوبه...

دلم برات تنگ میشه , همه ی همه ی لحظه ها ...

باز هم آسمون چشمام ابری میشه و باران اشک رو گونه های تب گرفتم سر می خوره ....

اما اینبار اشکم به خاطر خداست...

اینقدری دوسش دارم که وقتی می خوام صداش کنم بغض راه گلوم و میبنده...

تو لیاقت آسمونی شدن بود و من حقم بی تو بودن ...

دوستت دارم اما نه با اندازه ی خدا ...

تو رفتی اما من خدارا یافتم ...

ما بین گریه ها و غصه ها خدارا پیدا کردم...

تو رفتی ,‌قلبم ,‌روحم همه با تو همسفر شد ...

اما امیدم به خدا ماند برای لحظه های تنهایی...

امیر عباسم ...

فرشته ی آسمانی من برای دل شکسته مادرت لحظه ای دعا کافیست...

من همیشه ی همیشه ها مادرت هستم ...

مرا همچون زمینی ها فراموش نکن ....